Subskrypcja

ABC TWOJEGO
ZDROWIA
 » 8. Terapia krzyżowo-czaszkowa

8. Terapia krzyżowo-czaszkowa

 

Terapia czaszkowo-krzyżowa zwana też terapią kranio-sakralna jest metodą leczenia, polegającą na nakładaniu rąk w ściśle określonych miejscach ciała człowieka w celu poprawy zdrowia. Podstawową zasadą jest używanie przez terapeutów bardzo lekkiego nacisku rąk, aby w jak najmniejszym stopniu ingerować w krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego. Nacisk rąk terapeuty powinien wynosić około 5 gramów. Terapia skupia się na kilku obszarach oddziaływania na organizm człowieka m.in.

  • Przywrócenie prawidłowego – fizjologicznego – obiegu płynu mózgowo-rdzeniowego
    w systemie kranio-sakralnym

  • Sprawdzenie, czy w szwach nie występują dystorsje i przywrócenie ruchomości kości czaszki

  • Poprawa mobilności i sprawności ośrodkowego układu nerwowego, na który bardzo duży wpływ mają napięcia struktur łącznotkankowych, które znajdują się w głowie.

  • Znajdowanie restrykcji powięziowych i ich rozluźnianie powięzi przebiegających podłużnie w ciele człowieka, jak również do poprzecznych membran umiejscowionych w tułowiu oraz w kończynach.

  • Diagnostyka i terapia dura mater. Opona twarda dochodzi aż do kości krzyżowej, stąd terapia ta zajmuje się także leczeniem całego kręgosłupa, z os sacrum włącznie.

Wskazaniami do stosowania terapii są:

bóle głowy i migreny, bóle kręgosłupa i pleców, bóle i zaburzenia menstruacji oraz bóle piersi występujące przed menstruacją, bóle bez konkretnych przyczyn, dolegliwości psychosomatyczne, stan po zapaleniu opon mózgowych, nerwice, nadpobudliwość i nadruchliwość dzieci, zaburzenia koncentracji (także osób starszych), moczenie nocne dzieci, zaburzenia snu, dysleksje, tiki, jąkanie się, zaburzenia trawienia, alergie, rozluźnienie miednicy jako przygotowanie do porodu, skoliozy i wady postawy, bóle stawów skroniowo-żuchwowych oraz bruksizm, zgrzytanie zębami w czasie snu, dzieci z trudnościami w uczeniu się oraz z cechami upośledzenia umysłowego, ciężkie porody, wady okołoporodowe i rozwojowe dzieci,

Przeciwwskazaniami do stosowania terapii są:

zapalenie opon mózgowych w ostrym okresie, niewygojone rany czaszki, guzy występujące w czaszce, tętniaki, udar niedokrwienny i krwotoczny mózgu w początkowej fazie, wodogłowie bezkomorowe, ostre stany zapalne, przykładowo stawów, wysoka temperatura, choroby psychiczne (schizofrenia, psychoza maniakalno-depresyjna), świeże urazy ortopedyczne do 48 godzin, przepuklina rdzenia przedłużonego.

Źródło: na podstawie www.medrodzinna.pl/wp-content/uploads/2014/10/mr_2014_141-146.pdf